MENU

VLUCHTWINNAAR

8 juni 2019 E23 CHATEAUDUN

Herbert en Harald Kamerhuis                                            

 

TOEVAL BESTAAT NIET……….

Topvorm, oriëntatie en goede duiven, daar draait het om in de duivensport. Deze drie elementen kwamen afgelopen zaterdag samen aan de Boerendijk in Sibculo.  Diverse liefhebbers hadden zaterdagmorgen de reden voor een evt. slecht verloop al klaar: zogenaamde ´waaivluchten’ gaan het worden, hierop kan in hun ogen elke duif winnen. Dit is een misvatting en ze hadden moeten beseffen dat ook bij wind mee geen enkele duif bij toeval zo veel duizenden anderen voorblijft. De kreet van ‘ze waaien naar huis’, daar geloof ik niet in. Met dit soort vluchten heb je duiven voorop in topvorm en met een perfecte oriëntatie. En om die duiven gaat het nu juist. Het is de kwaliteit die zegeviert en dat is op de beide vluchten van het afgelopen weekend niet anders. Dit wordt nog eens bevestigd door het grote aantal getekende duiven in de top 20 van de uitslag, op beide vluchten 50%! Naast de geweldige uithaal van hun ‘Caballero’ winnen Herbert en Harald ook de dagfondvlucht vanuit Chateaudun en dit met een geweldige uitslag (1,7 en 8 in de CCNOO) ook in groot verband: 5e NPO tegen 6985 duiven. En is dit toeval? Nou nee dat geloof ik niet, want de winnende duivin heeft al eerder bewezen klasse te bezitten. Vorig jaar won ze nog overtuigend de moeilijke vakantievlucht  ‘Roodeschool’, vanuit de omgekeerde richting, waarmee ze al haar fenomenale oriëntatie liet blijken. De blauwband duivin NL15-1234436 kon de eerste vluchten niet mee doordat ze de helft van de staart miste, gegrepen door roofvogel.

De afstamming van deze duivin komt nog uit op het stamkoppel van ons, aan vaderskant de 03-208 van Kivits & Beuving en de Belg welk in 2003 aanvloog bij ons. Uit dit koppel hebben wij superjongen gehaald, o.a. de 1e asduif van de kring. Aan moederskant zien we terug de Generaal  van Jan Nijboer. De 2e duif op Chateaudun, 7e in de CC, is een nestbroer van de winnende duivin. Deze doffer vloog in 2017 ook een 1e in de CC. 

Herbert en Harald gefeliciteerd!

 

 

=========================================================================================

8 juni 2019 V23 ÉTROEUNGT

Herbert en Harald Kamerhuis

 

DE CABALLERO SPRINT NAAR HUIS…

 

Zaterdagmiddag 8 juni 2019 wordt er aan de Boerendijk in Sibculo geschiedenis geschreven, een nieuwe historische gebeurtenis in de Nederlandse duivensport. Nadat zojuist al drie vroege duiven zijn geconstateerd van de dagfondvlucht arriveert om 15.17.55 de vierde duif op het hok van Herbert en Harald Kamerhuis. De krasdoffer komt in volle snelheid heel hoog in de lucht aangevlogen, maakt een halve draai en valt als een steen naar beneden naar de klep en zit in een mum van tijd in het hok. ‘Nummer 4’ zeggen de mannen tegen elkaar: ’dit wordt een goede uitslag op de dagfond.’ Even later loop Herbert naar het hok om het nummer van de duif te controleren en zegt tegen vader Henk: ‘het is de ‘841’van 2018.’ Hij is al op de terugweg  naar de uitkijkpost als er plotseling iets door zijn gedachten schiet: de 841??? Vlug loopt hij weer terug naar de klok en ziet tot zijn verbazing dat het er één is van de vitessevlucht. Het staat er echt: de NL18-5108841 is om 15.17.55 geconstateerd en heeft de 329 km afgelegd in 2 uur en 17 minuten met een gemiddelde snelheid van ruim 2387 mpm, 143,26 km per uur! Al gauw komen de felicitaties binnen en wordt er gesuggereerd dat dit wel eens de snelste duif ooit geconstateerd in Nederland op een officiële vlucht kan zijn. De geschiedenisboeken van de Nederlandse postduivensport worden geraadpleegd en ‘s avonds komt inderdaad de bevestiging dat het stokoude record uit 1957 verbeterd is. De NL18-5108841is een prachtige grote kras Doffer en komt uit de lijnen  van Willem de Bruijn en Pieter Veenstra en G&S Verkerk  via K. Nijeboer  met al veel goede uitslagen op zijn palmares en daarom ook als eerst getekende duif ingekorfd. De doffer heeft de naam ‘Caballero’ gekregen, dit als een eerbetoon aan vader Henk, de hokverzorger van het hok Kamerhuis. Waarom? Henk Kamerhuis was in zijn jonge jaren een talentvol wielrenner, die  fietste voor de bekende amateurploeg Caballero. Henk stond in zijn tijd bekend als een wielrenner met een geweldige eindsprint, waarmee hij de concurrentie vaak aftroefde.   

Herbert en Harald en natuurlijk vader en hokverzorger Henk Kamerhuis: gefeliciteerd met deze bijzondere, uitzonderlijke prestatie!  

========================================================================================

1 juni 2019 M22 PERONNE

Ben Beugelink

 

KNAPPE ZEGE VAN DE NL15-1346411…….

                                             

Ben, van harte gefeliciteerd met de zege in onze CCNOO tegen 2026 duiven, tevens goed voor een 10e plaats tegen 17.423 duiven… Proficiat!

==========================================================================================

31 mei 2019 A22 LIMOGES

Harold Zwiers

OP HERHALING……….

Voor de winnaar van de openingsvlucht van het meerdaagse fondseizoen ga ik opnieuw naar  de Bossinkkamp in Den Ham. Harold presteert het om voor de derde keer op rij de eerste vlucht van het seizoen te winnen en net als vorig jaar is het een dubbelslag met de twee snelste duiven in onze CCNOO. ‘Het was zaterdagmorgen een hectische toestand’, aldus Harold, die de week voorafgaand aan de vlucht een computer aan zijn Unikonsysteem heeft gekoppeld om zo de duiven direct via het internet te gaan constateren.Om negentien over zes ziet Harold de vierjarige doffer, de NL15-1303161, op klep 3 zitten en is vervolgens klaarwakker.. geen piepje, geen melding, helemaal niets. Harold loopt naar het hok en dirigeert de krasdoffer voorzichtig naar klep 2 en nog gebeurt er niets. Dan maar naar klep 1 denkt Harold, maar de doffer heeft er genoeg van en vliegt naar het dak van het hok. De paniek slaat toe, maar Harold is nog wel zo verstandig om het systeem uit te schakelen en opnieuw op te starten. De doffer wordt geroepen en het bekende piepje klinkt om 06.22.09 en de eerste zege van dit seizoen is een feit. Een klein half uur later meldt zich de tweede duif aan de Bossinkkamp en is de dubbele overwinning een feit. De twee duiven klasseren zich hiermee in de top tien van de afdelingsuitslag (4e en 7e). In beide duiven zijn de topvliegers en -kwekers van Harold aanwezig. Zo is de winnaar een zoon van de bekende topdoffer ‘de Deugniet’ gekoppeld aan ‘Monalisa’, de dochter van ‘Limoosje’. De tweede duif is een zoon van ‘Het Veens Blauwtje’, de duivin die vorig jaar de 2e plaats behaalde op Limoges. De bekende wijsheid uit de duivensport komt hier weer naar voren: goed x goed brengt u succes!  Nu nog iets over de winnende doffer en daarvoor gaan we twee jaar terug in de geschiedenis. Het is een mooie dag in mei als Harold de duiven loslaat voor de dagelijkse training. De duiven stormen het hok uit en na tien meter gaat het al mis. Een havik is tussen de duiven gedoken en heeft er één te pakken en u raadt het al, het is de ‘161’. Door de algehele paniek en het geschreeuw van Harold laat de havik de duif weer los, die in het lange gras valt. De havik duikt er achter aan, maar Harold is inmiddels ook ter plaatse en weet de rover te verjagen. De ‘161’ mist door de aanval de nodige slagpennen en is dat seizoen een drietal maanden uitgeschakeld. Vanaf die datum heeft de duif zijn naam ‘Hawk’. Zo zie je maar weer: elke winnaar heeft zijn eigen verhaal.

Harold, gefeliciteerd!          

 

 

==============================================================================================

25 mei 2019 V21 QUIÉVRAIN

Jan Hendriks                                              

 

LIBRE …………………………….

 

Ook de hoofdpersoon van dit verhaal woont aan het kanaal Almelo/de Haandrik. Als ik uit de auto stap naast de woning aan de Kanaalweg Zuid 55 in Vriezenveen gaat de deur al open en roept Jan ‘kom binnen’. Jan woont mooi vrij aan het kanaal in Vriezenveen met voor het huis het kanaal en achter het huis de landerijen. Het stukje Kanaalweg Zuid is een waar duivenmekka met diverse liefhebbers vlak bij elkaar. Binnen staat de tv aan en zie ik de wielrenners zwoegen door de Italiaanse bergen. Ja, Jan houdt van sport en er zijn drie sporten, die voor hem een belangrijke hobby en tijdverdrijf betekenen in zijn leven. Jan zet de tv uit en begint te vertellen over de winnende duif, de grote tweejarige blauwe doffer NL17-1834550, die afgelopen zaterdag vanuit Quiévrain de vrijheid tegemoet vloog en om 11.36.52 de valplank aantikte, gadegeslagen door Jan en buurman duivenmelker Andre Albers, die zoals zo vaak samen gezellig ‘aan het melken’ waren op de scheiding van beide percelen. Deze blauwe doffer vloog vorig jaar als jaarling ook al prima resulaten met o.a. een 1e plaats Laon en behoort dan ook wekelijks tot  de getekende duiven van Jan. Deze duif heeft Jan via een bon gekregen van dhr. Kamphuis uit Wierden. Jan z’n roots liggen in Westerhaar, waar hij bij het ouderlijk huis aan de Schuineweg op de leeftijd van 13 jaar al met postduiven begonnen is. Jan kreeg verkering, trouwde en verhuisde in 1974 naar Vriezenveen. Een jaar later was hij lid bij de Koerier. De eerste jaren speelde hij nog samen met zijn schoonvader, maar na de verhuizing naar de Koolmees is hij zelfstandig gaan spelen met gekregen laatjes van z´n schooonvader en ome Jaap Bruins. Ook heeft hij heel goede duiven gehad van Hans Uitslag en toen de verluchting eenmaal op orde was, vloog hij met deze duiven de pannen van het dak. Inmiddels woont Jan al weer zo´n 27 jaar op het huidige adres, waar achter het huis op de ruime kavel het grote duivenhok staat en waar Jan en de duiven kunnen genieten van hun vrijheid. De tweede sport die Jan al bijna zijn hele leven lang beoefent is voetbal. Momenteel wordt er nog wekelijks op de vrijdagmorgen bij Voorwaarts fanatiek getraind. Wandelvoetbal met de ´Oldstars Twenterand´  en dit zo langzamerhand op een hoog niveau, gezien de toernooiwinsten, die de laatste tijd behaald worden, zoals onlangs het winnen van de Sallandcup in Raalte. Nu komen we bij de 3e sport. Jan neemt mij mee de trap op naar boven. De deur gaat open en ik zie een grote zaal met in het midden prominent aanwezig een echt wedstrijdbiljart. Ja zegt Jan: ‘dit is de hobby, waar ik nog het meest van hou, biljarten.’ Jan speelt het spelsoort ’Libre’ en niet zonder succes, gezien de vele ereprijzen, die hier op zolder staan. ‘Soms ga ik zo op in het spel, dat ik de duiven vergeet’, zegt Jan. Als ik de prijzen bewonder zie ik toch ook heel wat duivenbekers, -borden en diploma’s staan en hangen. Zo zie ik dat Jan de Vjennecup gewonnen heeft in 1994 en in 2000 en dat hij in 2001 de 9e beste liefhebber van Nederland is geworden bij WHZB. Na een gezellig middagje kletsen ga ik weer naar huis.                                                                      Jan gefeliciteerd!          

==========================================================================================

25 mei 2019 E21 ORLÉANS

Gerjan Heerkes                                              

 

DROMEN …………………………….

 

Een dag na de geweldige uithaal van de tweejarige krasdoffer staat Gerjan Heerkes mij nog met ongeloof en vol met enthousiasme te woord. Zaterdag, het is bijna tien over vier als Gerjan en zijn vaste supporter en (oud)compagnon pa Albert Heerkes op het gazon voor de zolderhokken zitten. Pa zegt: ’een eerste dagfondvlucht van 600 km, dat heb ik nog nooit meegemaakt. Is dat niet veel te zwaar? Het zal nog wel even duren voordat hier een duif zich meldt’ De tijden van de ‘duitsers’ zijn inmiddels bekend en ook Gerjan denkt bij zichzelf, dat deze snelheid hier op de langste afstand met 60 km overvliegen en met deze wind onmogelijk te overtreffen is. Dan plotseling vallen beide mannen stil. Er meldt zich een duif boven de accommodatie aan de Westerweg in Beerzerveld. De duif zet niet de gebruikelijke landing in, maar vliegt om de bomen heen en mist de klep en vliegt vrolijk nog drie ererondjes. Is dit er één van ons of niet? Pa en Gerjan houden de adem in en ja eindelijk landt de doffer op de klep en wordt geconstateerd. Beide mannen kijken elkaar vol ongeloof aan… zo vroeg al, hoe is het mogelijk….fantastisch. Opnieuw gaat er een droom in vervulling. Pa Heerkes is de eerste die uit de droom ontwaakt en zegt: ‘dat is een hele vroege!’ De doffer wordt gemeld en hierna tingelt de app. en rinkelt de telefoon aan één stuk door. ‘Een gekkenhuis’ vertelt Gerjan een dag later. ‘En ook mooi om mee te maken al die felicitaties. De dagfond is toch iets speciaals binnen onze sport.’ De winnende doffer, de NL17-1643475,  heeft het wel in de genen om deze afstand aan te kunnen. Van vaderskant een duif  van Tj. & A. Bosma met in de stamboom de bekende Black Powerlijn van Ep Poelman, Erica. De moeder is een 100% Koopmanduif (inteelt Zitter/Jason) Het is een zogenaamde ‘diepe’, m.a.w. als men de duif in de hand houdt, voelt men het borstbeen er iets uitsteken. Een kenmerk dat we wel vaker ziet bij de goede dagfondduiven. Gerjan laat mij zijn duivenaccommodatie zien aan de Westerweg 10 in Beerzerveld met achter in de grote tuin het kweekhok, het oude hok, dat hij meegenomen heeft uit Emlichheim en op de zolder van de grote garage (voormalige verkoophal) de vlieghokken. De hokken zijn met het front op het zuiden en zijn ingericht volgens het ‘doos’principe. De zolders potdicht met verluchting via het front. Op de bodem van de hokken ligt vloerdekkorrel met daarop stro. Dat de duiven het hier naar hun zin hebben, blijkt wel uit de resultaten, die hier in deze korte tijd al zijn behaald: naast de vele kopprijzen al 3 CC-overwinningen en een sectoroverwinning met een jonge duif, geweldige prestaties door een gedreven liefhebber.

 

Het leven is een droom…

==============================================================================================

11 mei 2019 M19 DIZY-LE-GROS

Kees Nijeboer

WELKOM IN ONZE CCNOO……………………………….

Afgelopen zaterdag: de eerste midfondvlucht van dit seizoen is direct een zware opgave met de wind op de kop. Bij de kanshebbers vooraf wordt de naam Kees Nijeboer genoemd en inderdaad zaterdagmiddag om 17.21.40 loopt de krasduivin, de NL17-1749086, over de antenne in het hok aan de Oude Hoevenweg na een vlucht van meer dan vijf uur over 365 km en zegeviert in onze CC. Een duif waarop gehoopt werd door Kees en daarom door hem als 3e getekende is meegegeven. Kees had als jonge vent al duiven. Daarna kwam het fokzeugenbedrijf op de eerste plaats en was er geen tijd meer voor de duiven. Dit was keihard werken van ’s morgens vroeg tot ’s avond laat. Op een gegeven moment kwam er aan het fokzeugenbedrijf een eind (een zoon ging er mee verder) en is er overgeschakeld op het fokken van jongvee voor de export en werd er, eerst op bescheiden schaal, begonnen met een kinderopvang onder leiding van zoon Roy. Inmiddels is deze buitenschoolse opvang flink gegroeid en verblijven er dagelijks een flink aantal kinderen op de verbouwde boerderij aan de Oude Hoevenweg 90 in de Pollen. Een mooie zinvolle en liefdevolle tijdsbesteding voor het echtpaar Kees en Fennie Nijeboer.  Ook kwam er weer tijd vrij om duiven te gaan kijken bij ‘Schoppes Jan’, de bekende Jan Mensen uit Tubbergen en oom van Kees.  Mede dank zij hem en dierverloskundige Hemmer begon het toch weer te kriebelen en werden er weer duiven aangeschaft/gekregen. Echt gestart werd er echter zo’n 10 jaar geleden, toen Kees via ome Jan Mensen in contact kwam met Bennie van Dijk. Samen met Bennie werd een plan gemaakt om op een hoger plan te gaan vliegen. Bij Bennie werd een complete ronde van de vliegers gehaald en hieruit kwamen heel goede postduiven en vanaf die tijd gingen de resultaten met sprongen omhoog. Kees kreeg de smaak te pakken, het postduivenvirus had zich nu echt genesteld  en hij besloot duiven te halen bij de top van de vaderlandse duivensport. Het succes liet niet lang op zich wachten met in 2012 al een 1e NPO op de jonge duivenvlucht Mantes met een duivin gekweekt uit een doffer van Pieter Veenstra en een duivin van Theo Hutten. Dit was geen eenmalig succes, want de jaren daarna zijn er geweldige resultaten in groot verband behaald met de Veenstra-, Verkerk- en de Bruijnduiven.. Als ik vraag naar de verzorging van de duiven vertelt Kees dat hij geen ‘poetser’ is tijdens het seizoen. Hij heeft ondervonden dat te veel schoonmaken van de hokken tijdens het seizoen juist de infectiedruk doet toenemen. Aan het eind van elke seizoen worden de hokken grondig gereinigd van boven tot onder.

 Kees, welkom in onze CC en gefeliciteerd met deze zege!    

================================================================================================================

4 mei 2019 V18 QUIÉVRAIN

Bennie van Dijk

AMBASSADEUR VAN DE DUIVENSPORT………………………………….

 Maandagmorgen omstreeks elf uur parkeer ik de auto op de parkeerplaats aan de Entergraven naast het huis van de hoofdrolspeler van deze week. Als ik langs het huis loop zie ik hem al staan naast het huis, knutselend aan een houten voorwerp, ongetwijfeld bedoeld voor de duiven (motivatie?). Bennie roept: ’loop maar gelijk door naar achteren.’ Achter het huis gekomen kijk ik direct op de hokken met links het kweekhok, daarnaast het hok met de jonge duiven en rechts het vlieghok. De eerste ronde jonge duiven heeft net zo’n anderhalf uur genoten van de vrijheid en ze hebben er flink aan getrokken. Nu zitten de latere jongen buiten. Er vliegen er al wat hun rondjes, maar de meesten zitten lekker op het dag of op de klep. Dit zijn de jonge duiven van de 2e, 3e en zelfs van de 4e ronde, die bij elkaar gezet worden en niet worden verduisterd in tegenstelling tot de vroege jongen. Bennie merkt op dat het zijn ervaring is, dat juist uit deze latere jongen de beste jaarlingen komen. Als we samen aan de keukentafel zitten vertelt Bennie over de seizoenstart, die al jaren hetzelfde is: de duiven worden herkoppeld vlak voor de eerste vlucht en na het inmanden voor de derde vlucht worden de eieren verwijderd. Na deze vlucht (Bierges) blijven de koppels tot zondagavond samen en daarna begint het weduwschap. Dus de duiven zitten nog maar vijf dagen op weduwschap als ze ingekorfd worden voor de vlucht vanuit Quiévrain. Bennie heeft ze met een goed gevoel ingekorfd. Ze trainden geweldig de afgelopen week en in tegenstelling tot velen had hij een snelheid boven de 1300 mpm wel verwacht. Het zijn de doffers die het deze zaterdag laten zien bij Bennie. De winnende doffer is de NL17-1649910, een doffer van het eigen soort ‘Bennie van Dijk’, een duivenstam door Bennie opgebouwd, waar al jarenlang in kampioensstijl mee wordt gevlogen. Bennie haalt er elk jaar wel enkele duiven bij, maar zijn eigen oude stam blijft de basis van het hokbestand. Zo heeft zijn kampioensdoffer de ‘780’ een koppel gevormd met de topper ‘Marianne’ van Gerard Wolters uit Stegeren en samen gekweekt en hieruit vliegen op beide hokken al goede duiven, zoals de jaarling  de ‘655, die op deze vlucht als 2e arriveert en daarmee de 6e plaats in de CC behaalt. Bennie blijft ver van de commercie, zoals die de laatste jaren meer en meer zijn intrede gedaan heeft in de duivensport met zijn ronkende teksten en opgeklopte utslagen op internet en facebook ter meerdere glorie van de liefhebber zelf. Nee, Bennie van Dijk hoeft zichzelf niet te promoten: zijn kennis en kunde op het gebied van onze sport, door hem zelf opgebouwd in 35 jaar duivensport, deelt hij met een ieder die hierin geïnteresseerd is. Bennie staat open voor elke liefhebber, groot of klein, bekend of onbekend. Naast de liefhebbers, die hem ’s maandags bezoeken en om advies vragen, zijn er talloze liefhebbers, in het land, waarvan hij de hokken heeft bekeken en die hij heeft geadviseerd wat wel of niet te wijzigen aan het hok en vaak met groot succes, daarvan getuigen de vele blijken van dank, die hij ontvangen heeft in de loop der jaren. De laatste jaren is het in Nederland een gebruik geworden om per sport een ambassadeur te benoemen. Dit is iemand die door zijn veel respect afdwingende werkzaamheden voor de sport benoemd wordt. Bennie van Dijk is wat mij betreft iemand die deze titel heeft verdiend.                                                                                                                                                              Bennie, gefeliciteerd!

 

 

======================================================================================

27 april 2019 V17 BIERGES

Johan Hoff

 

TERUG VAN WEGGEWEEST………………………………….

En dan gaat het niet over de winnaar van deze supersnelle vitessevlucht, Johan Hoff, maar over zijn winnende duif. Toen ik het verhaal over deze duif hoorde, schoot deze tekst direct door mijn hoofd. Dit is ook de titel van de eerste song van het comeback album ‘hoe sterk is de eenzame fietser’ van Boudewijn de Groot uit het jaar 1973. Wat we nu meemaken met deze doffer van Johan Hoff mag met recht ook een comeback genoemd worden! We gaan terug naar 2 juli 2017, de midfondvlucht vanuit Zandvliet. Ik citeer: ‘Zo ook afgelopen zondag bij een straffe noordwesten wind komen de duiven normaal gesproken langs “de Piepe” en dan weet je al dat je niet vroeg zit. Groot is dan ook de verrassing als er om 16.52 een duif vanuit het zuiden langs het spoor komt aanvliegen en in één keer op de klep valt. Deze fraaie donkerkras witpen doffer, de NL15-1341495, dit jaar al goed voor acht prijzen, laat zien dat het ook anders kan!’ Dat de ‘495’een topduif is , blijkt als er later dat jaar 2017 een dochter van hem de CC-overwinning behaalt op de jonge duivenvlucht Strepy-Thieu. De doffer vererft dus ook prima. We gaan verder met het seizoen, 2018, de duif is niet op het kweekhok gezet, maar gaat gewoon weer in de mand en………..keert niet terug van een vlucht.  Enige tijd later komt er bericht vanuit de omgeving Zwolle, dat de duif opgevangen is. Nu denkt u natuurlijk zo’n topduif wordt direct opgehaald. Maar niet door Johan, die van mening is dat zo’n goede duif op eigen kracht naar huis moet kunnen komen. Er verstrijkt een week en de duif is nog steeds niet teruggekeerd. Johan denkt: ’die ben ik kwijt.’  Dan na twee weken zit er plotseling een donkerkras witpen doffer op de klep. Hij ziet er niet uit met meerdere verwrongen pennen en veren, maar het is toch echt de ‘495’, die door zijn sterke wilskracht toch naar huis heeft weten te komen. Zo’n duif verdient nu toch wel een plaatsje op het kweekhok…Nou, niet bij Johan , de doffer wordt in 2019 als vijfjarig weer gewoon meegegeven op de vluchten, waar hij nu dus laat zien wat voor een klasbak het is: na een 1e in de CC bij kopwind, nu de 1e in de CC bij wind achter: dat zijn de echt goede duiven! Johan heeft zaterdagmiddag de doffer niet binnen zien lopen, want hij is net even in huis gegaan om zijn mobiel te pakken. Achterbuurman Harold Dekker wel, die hem weer uit de goede hoek aan ziet komen en als een baksteen naar beneden ziet vallen, net als bij de vorige overwinning!  Om 14.18.45 piept het systeem en is de zege in de CC-NOO een feit. Johan is inmiddels weer bij het hok gearriveerd en heeft op de app gezien dat buurman Harold op 14.20 een duif heeft geconstateerd. Hij kijkt op zijn klok en ziet dat de ‘495’al lang en breed thuis is. Ik wil besluiten met een citaat uit de song van Boudewijn de Groot: ‘je bent weer teruggegaan, waar alles is begonnen  Johan, proficiat!  

==========================================================================================================

20 april 2019 V16 TILBURG

Gerben Fokke           

 

EEN TOPPRESTATIE………………………………….

Dinsdagavond om ongeveer half zeven rijd ik de vogelbuurt in Vriezenveen in op zoek naar De Aalscholver 5. Even later sta ik voor het huis en bel aan bij de familie Fokke: Gerben en Annelies met de zonen Luuk en Mees. Gerben opent met een stralende lach de deur en heet mij welkom. We lopen direct door naar de accommodatie achter het huis. Ik kijk er naar en vraag: ‘is dit alles?’ ‘Ja’, zegt Gerben, ’hier moeten ze het mee doen, er moet ook nog een beetje ruimte over blijven voor de rest van de familie.’ Gerben komt niet uit een duivenfamilie, maar is wel echt een dierenliefhebber, Tot zo’n 13 jaar geleden had hij een grote vijver achter het woonhuis met daarin koikarpers. Met het groter van de kinderen werd besloten hier mee te stoppen en werd een duiventil geplaatst met daarin 4 sierduiven. Vervolgens was het op het voetbalveld, dat teamgenoot Jeroen Dasselaar hem overhaalde om postduiven te nemen. Gerben schafte er 4 aan: 2 witten, een blauwe en een rode bij Wim Praag uit Lutten. Vervolgens gingen de duifjes mee naar het werk in Apeldoorn, Arnhem en zelfs Rotterdam. Als Gerben ’s avonds laat terug kwam, zaten ze al weer op de klep van de til te wachten op voer. Dit was leuk en Gerben besloot lid te worden van de Luchtbode en er werd een klein hokje gebouwd met de voorkant op de westzijde. Hierdoor kwam de vorm pas als de temperaturen stegen en zijn er op dat hokje op de dagfondvluchten enkele goede resultaten geboekt.  Gerben wilde echter meer en besloot naast goede duiven een nieuw onderkomen voor de duiven te laten zetten. De huidige accommodatie is zo’n drie jaar geleden geplaatst door Brandy Snoeijink. Het hok is 4,20 meter breed en bestaat uit drie afdelingen. Links de ca. 35 jonge duiven, in het midden 13 duivinnen en rechts 14 doffers. De afdeling voor de duivinnen is smaller (1,10 m.) en hierin staat een duivinnenkast, waarin de duivinnen opgesloten kunnen worden. Tot op heden is dit nog niet gebeurd. In de afdeling van de 14 doffers staan 13 broedbakken! Het hok heeft een schuin naar achteren aflopend dak met daarop polycarbonaatplaten. De voorzijde van het hok is open met, indien nodig, windbreekgaas. Er staan geen rennen voor de hokken. Het hok staat met de voorkant richting het zuiden. Door deze constructie heerst er een aangename temperatuur op het hok. Gerben ziet de laatste jaren de prestaties met sprongen omhoog gaan is dan ook zeer tevreden met het hok. De laatste jaren is de kolonie versterkt door de inbreng van duiven van Mees Doornekamp en Richard Visscher. Deze twee topliefhebbers hebben niet alleen voor goede duiven gezorgd, maar staan Gerben ook met raad en daad terzijde en dit werpt zijn vruchten af. Qua verzorging houdt Gerben het heel simpel: 2 soorten voer, Versele Laga Champion plus en Beyers Galaxy Energie. Verder niets. De duiven worden 2 x per dag gevoerd en de 14 doffers krijgen 13 eetlepels voer en de 13 duivinnen 10 eetlepels. Als de midfondvluchten beginnen schakelt Gerben over op All-in One. In het begin van de week komt er de ene week knoflook + Bio Lugecol en de volgende week Forte Vita door het drinkwater, zo af en toe afgewisseld met Blitzform. Mede op aanraden van zijn twee mentoren heeft Gerben het voorbehoedend kuren met medicijnen afgezworen. Zaterdagmorgen om 11.41 staat Gerben onder het afdak naast het hok te wachten en de eerste melding uit Rijssen is reeds een feit. Hij kijkt nog eens op zijn systeem en ziet in een flits een schaduw langs schieten. Gerben springt naar voren en…… dat hij niet moeten doen, want de duivin schrikt en gaat op het dak van het huis zitten. Gelukkig duurt dit niet al te lang, zo’n 30 seconden, en blijkt dit voldoende te zijn voor een klinkende zege in onze CC NOO. Even later melden zich een doffer en een duivin tegelijk, die ook nog goed zijn voor de 9e en 10e prijs, een topprestatie! De winnende duivin, NL18-1563104, komt uit een doffer van Mees Doornekamp x een duivin van Richard Visscher met aan beide kanten topduiven in de stamboom. Gerben hoopt op nog veel meer vluchten met echt duivenweer, want dan zijn de duiven in hun element. Gerben, gefeliciteerd!           

 

 

============================================================================================================================== 

13 april 2019 V15 BOXTEL

J. Wessels en zoon                                              

 

IN DE VOETSPOREN VAN………………………………….

Zaterdagmiddag 13 april, Vinkenweg 32, Westerhaar: in de grote tuin achter het huis onder het afdakje bij het tuinhuisje zitten drie mensen, broer Stefan, oom Henk en oom Arjan ingespannen te turen richting het zuiden. Even verderop zit de hoofdpersoon van dit verhaal Martijn Wessels, vlak voor het duivenhok onrustig op zijn stoel te wachten, ook met de blik richting zuid, want daar vandaan moeten ze vandaag komen, gelost om kwart voor elf in Boxtel met een stevige kopwind. Martijn (23 jaar), van beroep groenteboer bij de Jumbo in Vriezenveen, heeft de fijne kneepjes van de postduivensport al van jongs af aan meegekregen en het is mooi om te zien dat het levenswerk van Jan hier voortgezet wordt door zoon Martijn. Terug naar zaterdagmiddag, kwart over twaalf:  Martijn en de drie vaste supporters hebben nog steeds geen enkele duif zien vliegen. Op de app van het Duivenhoekje ziet Martijn de eerste melding binnen komen: in Rijssen is om 12.15 geconstateerd, dus je moet ongeveer om 12.30 een duifje kunnen pakken. Jan Nijboer meldt als 2e in de app om 12.30. De spanning stijgt aan de Vinkenweg. Martijn denkt bij zichzelf: ’als ik dat wil winnen moet ik sowieso rond 12.33 draaien’. Plotseling wordt de stilte verstoord door oom Arjan, die opmerkt: ‘Martijn, er zit een duif op de klep”. De winnende duivin, NL18-1565365, is vanaf de westelijke kant gekomen en direct op de klep geland en geconstateerd op 12.33.19. Hiermee heeft ze de wachters verrast en wint zij het eerste CCNOO-concours van 2019 tegen 2059 duiven. Martijn vertelt: ‘De winnende duif is zelf gekweekt en won als jonge duif een paar prijsjes. De vader (17-1753471) is van ons eigen soort en de moeder ( 17-1753407) komt bij Raymond Niks en zoon vandaan, gekregen als ruilduifje. Deze moeder van de winnaar is op deze vlucht als 2e geconstateerd om 12.35.48, wat een 4e plek betekent in de vereniging Ons Genoegen. Dus dochter en moeder op kop!’ Aan de Vinkenweg wordt gespeeld met ongeveer 40 duiven, 25 doffers en 15 duivinnen. Op het ene hok worden doffers en duivinnen gespeeld en op het andere hok komt de doffer altijd op een duivin thuis. Als er een doffer of duivin een paar keer op een lege bak thuis komt blijft er de volgende wedvlucht wel 1 van de 2 duiven thuis, i.v.m. de motivatie. De duiven worden voor het korven altijd getoond ( ongeveer een half uur). De doffers en duivinnen trainen 1x per dag een uur, duivinnen met vlag en doffers zonder. De duiven worden altijd binnen geroepen met pinda’s, daar zijn ze dol op! De doffers worden in de broedbak gevoerd in potjes (1x per dag). Na de maaltijd krijgen de doffers en duivinnen een handje snoepzaad en een handje mineralenmix per afdeling. De duivinnen kunnen na de training 15/20 minuten eten wat ze willen, daarna wordt de voerbak verwijderd en worden de duivinnen opgesloten achter de rekken. ‘s Morgens krijgen de duivinnen een klein beetje snoepzaad en voor de rest wordt er ’s morgens niets gedaan aan de duiven. Er wordt gevoerd met voer van Beyers (Premium Verkerk Light en Beyers Verkerk Sport) daarnaast wordt er wat Walzoontjes toegevoegd in het begin van de week en 10% P40 korrel. De doffers en duivinnen worden het zelfde opgevoerd. Drie weken voor het seizoen krijgen de doffers en duivinnen een geelpil opgestoken van de Weerd ( Belga Magix) daarnaast krijgen de duiven een 5 daagse orni-roodkuur (van der Sluis) voor de koppen toegediend. Tijdens het seizoen krijgen de duiven 1x in de maand een geelpil. Bij thuiskomst wordt er druivensuiker gegeven, de dag er na wordt er ter ontsmetting BS (de Weerd). Af en toe wordt er wat voor de koppen ingezet, de ene keer Orni-rood en de andere keer Belgatai. Tijdens het vliegseizoen worden iedere zaterdagmorgen alle vlieghokken gestofzuigd , uitgespoten met halamid en uitgebrand met de brander.  ‘Ik weet niet of het helpt maar ik heb er een goed gevoel bij als de duiven in een schoon hok terugkomen, aldus Martijn.                                 Martijn, gefeliciteerd!