MENU

VLUCHTWINNAAR

13 juli 2019 V28 BIERGES

Kees Nijeboer

WACHTEN OP DE JONGE DUIVEN…………………….

Zaterdag 13 juli 2019 is opnieuw een zaterdag dat er lang gewacht moet worden op onze jonge duiven en ook de zondag wordt er door de liefhebbers nog geregeld even bij het hok gekeken of er toch nog een jonge duif gearriveerd is. De jonge duivenvlucht vanuit Bierges is opnieuw een vlucht, waar wij met z’n allen ons afvragen wat er aan de hand is. Ondanks al onze goede zorgen en voorbereidingen verloopt de vlucht opnieuw teleurstellend. Bij Kees Nijeboer in de Pollen wordt de snelste duif van het concours geconstateerd, maar Kees kan hier niet echt blij van worden, gezien er zo veel jonge duiven weg zijn bij de liefhebbers, dat baat hem meer zorgen.

 

  

============================================================================================

6 juli 2019 V27 TILBURG

Dik Bruins

WACHTEN OP HET FLUITJE…………………….

Het fraaie clubgebouw van PV de Zilvermeeuw aan de Zwembadlaan in Westerhaar is het domein van de winnaar van de vitessevlucht vanuit Tilburg. Hij zwaait hier als kantinebeheerder de scepter. Dik doet dit nu al weer heel wat jaartjes en bij de vereniging zijn ze er maar wat blij mee. Ja het valt niet mee in dit overvolle seizoen genoeg vrijwilligers te vinden om de boel draaiende te houden. Als ik Dik tref is hij druk bezig achter de bar om de aanwezige leden te voorzien van een hapje en een drankje. Voorzitter Arrie Alberts vertelt mij dan ook dat hij maar wat blij is met zulke leden. Zonder zulke vrijwilligers/bestuurders kan een vereniging niet bestaan. Ook Dik is al heel lang gelden gegrepen door het duivenvirus. In zijn jeugd heeft hij een tijd bij opa en oma aan de Hoofdweg gewoond en hij is in 1968 lid geworden van Ons Genoegen. Na zijn huwelijk in 1971 is Dik zelfstandig gaan spelen. Hij is verhuisd naar Sibculo en na een paar jaar daar lid te zijn geweest is hij toch teruggekeerd naar de vereniging van zijn oude kameraden: de Zilvermeeuw, waar hij al vanaf 1985 de functie ‘kantinebeheerder’ binnen het bestuur vervult. Wat een prestatie, dat verdient respect! Ook respect verdient de blauwe doffer de NL18-1567787, die afgelopen zaterdag het gehele CCNOOpeloton  te snel af is en om 09.21.34 geconstateerd wordt op het hok van Dik aan de Gemeenteweg in Sibculo. Deze prestatie is tevens goed voor een 4e plaats van het hele concours. Deze doffer is van het soort van Loon/Heremans en komt uit één van de stamkoppels op het hok, duiven gekregen via de meubelformule van Eijerkamp. Op een gegeven ogenblik was de hele familie bonnen aan het verzamelen voor Dik. Hij heeft de laatste jaren met nazaten uit deze duiven al mooie successen gekend. Dik heeft met oud-liefhebber Marinus Jasper van de Boerendijk een hechte vriendschap opgebouwd. Ze zien elkaar wekelijks en bij thuiskomst van de duiven is Marinus ook aanwezig. Dik heeft heel weinig ruimte achter zijn huis en kan dan ook de duiven niet aan zien komen. Hier hebben de beide vrienden het volgende op gevonden: Marinus gaat op het grasveldje achter het huis staan, uit het zicht van Dik. Daar op het grasveldje ziet Marinus de duiven aankomen. Marinus fluit als hij een duif ziet en Dik staat vervolgens klaar om de duif binnen te halen. Mooi toch!

 

Dik gefeliciteerd met deze zege!     

=============================================================================================

6 juli 2019 J27 TILBURG

Zwier Jasper

OP DE BOVENSTE TREE…………………….

Voor de winnaar van de tweede jonge duivenvlucht ga ik naar de Rozenstraat in Westerhaar. Zwier opent de voordeur en loopt met mij door de gang naar de houten aanbouw aan de achterkant van de woning. Vanaf hier kijk je op de ruimte achter het huis, die volgebouwd is met hokken, alle beschikbare ruimte is benut. Links het hok van de 10 weduwnaars en de jonge duiven met een uitbouw, een lage ren, waar de jonge duiven de ruimte hebben. Aan de rechterkant een hokje voor enkele kwekers en daarnaast staat een klein hokje met daarin twee duivinnenkasten tegenover elkaar met daarin 18 duivinnen. Wat mij het eerst opvalt als ik naar achteren loop is de houten trap. ‘Degelijk hout, zeker uit Vroomshoop’ vraag ik quasi nonchalant. ‘Klopt’ zegt Zwier ‘en de rest hier ook, allemaal zelfwerkzaamheid.’ Zwier komt uit een echte duivenfamilie en zijn broers Jan en Marinus zitten ook nog volop in de duivensport. De duivensport is voor Zwier begonnen Aan de Meijerboersweg ‘op’ de Westerhaar, vlak bij de Rehobothschool.  Zwier is als zestienjarige jongen na een korte voetbalcarrière ook begonnen met duiven en samen met zijn vader en broer Marinus vormden ze de combinatie Jasper. Daarna is hij verhuisd naar de Webbinkstraat en is zelfstandig gaan spelen en in 1990 na gezinsuitbreiding is de huidige woning aan de Rozenstraat betrokken. Zwier heeft inmiddels gebruik gemaakt van een regeling met zijn baas (De Groot Vroomshoop) en werkt nu nog 4 dagen in de week. Hij geniet echt van deze wekelijkse vrije woensdag en zit dan vaak langs de waterkant te vissen, zijn tweede hobby. Eerst gaan wij terug naar dinsdag, de ingelaste oefenvlucht voor de jonge duiven vanuit Wijchen. De eerste duiven zijn al een poosje thuis als er plotseling een app verschijnt van Zwier: ‘ben er wel een beetje klaar mee, 17/29 thuis’ Zwier ziet het niet meer zitten en overweegt zelfs om voorlopig de jongen niet meer te korven. Uiteindelijk zijn er 23 jonge duiven teruggekeerd en Zwier besluit om ze toch te korven, want ze zien er prima uit. Zaterdagmorgen 6 juli 2019 zit Zwier te wachten op de duiven op zijn vaste plek op de trap naast het duivenhok. Hier heeft hij uitzicht op vallende duiven van de liefhebbers rondom. Hij heeft nog geen duif zien overvliegen als plotseling het krasdoffertje de NL19-1351614 zich naar beneden stort en landt op de speciale door Zwier getimmerde grote landingsklep op de jonge duivenren. Zwier springt van de trap af en … de duif schrikt en vliegt op het dak. Dit duurt gelukkig niet lang want na het roepen van de baas komt hij snel naar beneden en gaat via de spoetnik het hok in. Het display laat 09.23.06 zien en dit is goed voor de overwinning in de CCNOO, maar dat niet alleen: de doffer wordt ook afgevlagd als 2e in het totale concours van 6.566 duiven.

 

Zwier, gefeliciteerd met deze fraaie prestatie!

==========================================================================================

5 juli 2019 A27 CAHORS

Henry Wilharms

HET KAN OOK ANDERS…………………….

Het is drie uur zaterdagmiddag 6 juli als het weer begint om te slaan. Henry Wilharms zit al een tijd onder het afdak te wachten op de eerste duif vanuit Cahors. Met nog maar 1 melding in de afdeling zal het nog wel even duren voordat er een duif valt denkt Henry en besluit even naar binnen te gaan om een vest aan te trekken. Teruggekomen bij het hok hoort hij de duiven behoorlijk te keer gaan. ‘Het zal toch niet’ denkt Henri en kijkt op zijn display: 15.02.19 het staat er echt, de 10e getekende, een jaarling duivin, de NL18-1564947.

Henry Wilharms heeft al vijftig jaar postduiven. Hij is opgegroeid in Vriezenveen en als klein jochie geregeld te vinden bij Kees .., jawel, Nijeboer, een neef van zijn vader. Hoewel vader Wilharms ook met duiven speelt is het toch dankzij Kees, zelf nog een jonge vent, dat Henry besluit om zelf ook met duiven te vliegen. In Vriezenveen bij de Koerier vliegt Henry zoals gebruikelijk het hele programma en dit met succes en ook natuurlijk met de nodige teleurstellingen. Na zijn huwelijk vestigt Henry zich in 1990 in Westerhaar, waar hij in een vrijstaande woning aan de Hoofdweg woont met een mooie grote tuin en daarin een bescheiden duivenhok aan de rand van de tuin. In 2005 besluit Henry vanwege zijn onregelmatige werktijden het roer om te gooien en zich volledig te gaan richten op de marathonvluchten. Henry is actief als beveiligingsbeambte bij Defensie en dat brengt veel onregelmatige diensttijden met zich mee. Omdat hij het hele duivengebeuren alleen moet doen is deze keuze het meest voor de hand liggend. Ook binnen het marathonspel kan Henry door zijn werkzaamheden niet aan alle vluchten meedoen. Dit jaar is gestart met 12 weduwnaars en 5 nestduivinnen. Toch laat hij zich met dit kleine hokbestand de laatste jaren geregeld zien in de top van de uitslag. Zoals bijvoorbeeld de 6e Nat. Frankfurt a/d Oder, de 6e NPO Perigueux en vloog zijn topper de ‘585’ een 10e Nat.St.Vincent. Dit jaar voegt Henry weer een parel aan zijn kroon toe met deze fraaie zege op deze loodzware Cahors, goed voor een 2e NPO afd.9, 2e Z3 NU, 3e VNCC en 8e  Nat.Sector3. Een geweldige prestatie van deze donkerkras nestduivin, een jaarling ingekorfd op een jong van drie dagen oud. Om iets meer te weten over deze topper gaan wij terug in de tijd naar de jaarlijkse prijsuitreiking van de fondclub Marathon Noord. Hier wint Henry tijdens de traditionele verloting een jonge duif en niet zomaar een jonge duif. Nee hij heeft het geluk om een zoon van miss Puck mee te nemen naar Westerhaar. De kenners onder u weten direct waar ik het over heb: een zoon van de legendarische topper van Ko Steenbeek en zn. uit de Bilt. Ja, en u raad het al, de ’947’ is hier een dochter van. De moeder van de winnares komt uit een samenkweek met de topduif van Jan Jasper, een duif waarvan al veel liefhebbers goede duiven hebben gehad. Uit deze samenkweek is de hierboven genoemde ‘585’geboren, momenteel de vaandeldrager op het hok, maar ook zijn nestmaat de ‘586’ en dit is de moeder  van de winnares. De ‘947’stamt dus van beide kanten uit topduiven. Deze overwinning moet ons, het overgrote deel van de duivenliefhebbers toch een goed gevoel geven. Successen kun je ook behalen door gerichte keuzes en met een klein hokbestand. Het hoeft niet altijd maar meer, meer te zijn in de duivensport!

Henry van harte gefeliciteerd!  

 

                                                                   

========================================================================================

6 juli 2019 E27 CHATEAUROUX

Kees Nijeboer

SAMENKWEEK LOONT…………………….

Zaterdagmorgen om 6.50 uur zijn de 14.084 duiven van de afdelingen 7, 8 en 9 gelost voor de tweede sectorvlucht van dit seizoen op de langste afstand van dit dagfondseizoen. De 395 duiven uit onze CCNOO moeten vanuit Chateauroux zo’n 720 km vliegen om het hok te bereiken, voorwaar geen kattenpis! Met een regenfront boven Noord-Nederland moest de afweging worden gemaakt of er wel gelost kon worden. Er werd besloten om zo vroeg mogelijk te lossen om het front voor te zijn. Dit is niet helemaal gelukt, want halverwege de middag trekt het front onze CCNOO binnen en het blijft niet bij een paar druppels, zoals voorspeld, maar er vormen zich serieuze buien. Goed voor de tuin, maar minder goed voor de duiven. Toch blijkt de beslissing om te lossen achteraf heel goed te zijn geweest, want de uitgestelde vluchten verliepen zondag heel slecht. Het verloop van de vlucht is dan ook goed te noemen want de prijzen zijn in iets meer dan een uur verdient. Helaas vallen door de regen de kopduiven net iets later in onze CCNOO. De winnende duif in onze CCNOO is een blauwband doffer met het ringnummer NL17-1704581 van Kees Nijeboer uit de Pollen. Deze doffer komt uit een samenkweek met Enrico Doldersum uit Almelo. De vader van de doffer is een zoon van de ‘Mastermind’ van Steven van Bremen, die in de afdeling 7 maar liefst 19 prijzen 1 op 100 vloog in zijn carrière. De moeder van de duif is weer een dochter van de fameuze ‘Kleine Sola’ van Kees. Dus hier weer een duif uit goed maal goed! En dat deze doffer goed is, heeft hij vorig jaar al laten zien met een 3e NPO op de zware dagfondvlucht vanuit Chateaudun met heet weer en dan nu opnieuw een zege vanuit Chateauroux na een vlucht van iets meer dan tien uur.    

 

Kees gefeliciteerd met deze vierde zege! 

=======================================================================================

29 juni 2019 M26 MORLINCOURT

Kees Nijeboer

DRIE MAAL IS ………..

Met de krasduivin de NL17-1749086 heeft Kees opnieuw een topper onder de pannen. Na de zege op de midfondvlucht van 11 mei vanuit Dizy-le-Gros (met een 24e plaats tegen 20.306 duiven) wint deze duivin opnieuw! Deze zaterdag staat Morlincourt op het programma en Kees heeft voor deze vlucht 18 duiven mee gegeven, waarvan 9 in de prijzen met als grote overwinnaar deze topduivin, die een fraaie zege behaald in onze CCNOO, tevens goed voor de 3e plaats in de afdeling tegen 7.777 duiven.  De ‘086’ komt uit een doffer, gekweekt uit 2  duiven van Willem de Bruijn. De moeder van de duivin is de ‘Sola Special, een zuster van ‘Kleine Sola’ en de kenners weten dan al genoeg! Kees laat met deze zege opnieuw zien dat zijn gerichte kweek zeer succesvol is, wat wij ook al zagen bij de winnares van 2 weken geleden (Nanteuil). Op de site van PIPA staat momenteel een filmpje over Kees en zijn accommodatie en kunt u de volledige stamboom vinden van deze topper. Boven dit artikel staat drie maal is ……. en  u kunt dat zelf verder invullen, maar voor Kees is het:  ‘drie maal smaakt naar meer!’            Kees gefeliciteerd met deze derde zege! 

=========================================================================================

22 juni 2019 J25 BEEK EN DONK

Jan Nijboer

 

‘NEW VITO’ BRENGT EERSTE SUCCES ELDORADO

We gaan terug naar 28 november 2018, de dag dat Jan Nijboer de duiven koppelt in zijn fraaie kweekhok Eldorado. Een kweekhok waar inmiddels al veel kwaliteit zit met duiven van topliefhebbers uit Nederland. De voorbereidingen voor het nieuwe seizoen zijn dus al gestart op 28 november en tot 22 juni is hier in Daarlerveen keihard gewerkt om de jonge duiven goed aan de start te krijgen. Ga maar na: Jan is begonnen om de jonge duiven drie keer enkele dagen in de mand te zetten om ze laten wennen aan het drinken in de mand. Vervolgens worden ze voor de vluchten maar liefst 25 keer weggebracht. De eerste keer op 300 meter vanaf de Nonkeswijk en vervolgens in steeds grotere stappen verder, zodat ze de 4e lapvlucht al in Holten gelost worden. Hierdoor wordt het kaf al heel snel van het koren gescheiden en worden de mindere duiven uitgeselecteerd. Twee weken voor de eerste vlucht zijn alle jongen, winterjongen en latere jongen samen gezet in een groot hok op roosters en is het spel echt begonnen. Jan heeft veel steun aan schoonvader Geert, die de jonge duiven twee keer in de week lapt: op dinsdag naar Terlet en op donderdag naar Holten. Op deze eerste jonge duivenvlucht betaalt de investering  zich al uit met een prachtige zege in de CCNOO, maar ook met een 2e plaats van het totale concours van 10.795 duiven. Een geweldige prestatie van deze jonge duif de NL19-1350112 onder deze zware omstandigheden. De blauwbanddoffer ‘112’ gaat inmiddels door het leven als ‘New Vito’. De vader van de winnaar is een ‘Koopman’ via R.A.Bakker & ZN en de moeder is een ‘Vandenabeele/Veenstra’ via Jan Morsink.

 

Jan, gefeliciteerd met deze zege!  

  

=========================================================================================

22 juni 2019 A25 PERIGUEUX

Combinatie Niks

 

‘HET ROOITJE’ DOET HET OPNIEUW………

 

Het is bijna een jaar geleden dat de kleine rode doffer, de NL17-1753579, vol in de spotlights staat met haar overwinning op de ochtendlossing vanuit Orange. Nu een jaar ouder en wijzer laat hij zien dat dit geen toevalstreffer is geweest. Op de eerste marathonvlucht Limoges meldt ‘het Rooitje’ zich als eerste op het hok in de Veenstraat, goed voor een 65e NPO. Nu drie weken later laat het doffertje zien dat Christianne en Rein over een exceptionele goede marathonduif beschikken. Op de loodzware Perigueux van afgelopen weekend meldt de doffer zich om 10.13.44 en boekt daarmee opnieuw een zege in de CCNOO. En goed voor een 12e NPO. Een duif die dit presteert heeft iets bijzonders. In zijn nog prille carrière vliegt hij nu al vier keer prijs, waarvan drie absolute kopprijzen, Vorig jaar is de doffer gekroond met de titel 3e beste jaarling Marathon van Nederland met 3 op 3 en deze 100% score is met deze overwinning alleen maar beter geworden. Wie weet wat er nog in het vat zit? De olympiade?  De combinatie scoort op deze marathonvlucht geweldig met in de top van de CCNOO een 1e, 3e, 6e en 8e plaats. Christianne en Rein van harte gefeliciteerd.

============================================================================================

22 juni 2019 E25 ISSOUDUN

J. Wessels en zoon

MET EEN FRAAIE ZWIER………

 valt er zaterdagmiddag een blauwkras witpen op de klep van het hok van de jonge duiven. Martijn, broer Stefan en oom Arjan zitten bij het tuinhuisje en zien dit duifje komen, dat eerst nog vrolijk vier ererondjes vliegt en dan de landing inzet op de klep van de jonge duiven. ‘Pft’  denkt Martijn ‘gelukkig weer een jonge duif thuis’.  De duif blijft zitten op de klep en Martijn loopt er naar toe om de duif naar binnen te dirigeren. Als hij dichterbij komt ziet hij tot zijn verrassing dat het een oude duif is, een duif  van de dagfondvlucht: de ‘148’, een jaarling duivin. Dat deze duivin zo vroeg geconstateerd wordt op deze taaie vlucht met een afstand van bijna 700 km en na tien en een half uur vliegen is ook voor Martijn totaal onverwacht. Toch heeft de NL18-1565148 al prima gevlogen tot nu toe. Als jonge duif vloog ze als enkele malen bij de eerste tien en dit jaar heeft ze al zeven keer prijs gevlogen met nu als hoogtepunt de fraaie overwinning in onze CCNOO tegen 645 duiven.  Maar dat is nog niet alles, want deze prestatie is ook nog eens goed voor een 10e NPO Afdeling 9 tegen 4172 duiven, een 1e plaats in Kring 1 en een 4e NPO Afd.9 Noord. De leden van de club van Martijn, Ons Genoegen, schenken jaarlijks een jonge duif om de kas van de vereniging te spekken. Martijn kocht de jonge duif van Zwier Jasper en laat nu juist deze schenking de winnares zijn van deze zware dagfondvlucht. Dus er zit deze zaterdagavond nog iemand met een grote glimlach in het clublokaal. Wat kan duivensport toch mooi zijn!

 

Martijn, gefeliciteerd met deze tweede CCNOO-zege.   

============================================================================================

22 juni 2019 V25 BEEK EN DONK

Wilco Wessels

MOOIE COMEBACK………

Zaterdagmorgen om kwart voor negen klink het startschot voor de gecombineerde vlucht vanuit Beek en Donk. Samen met de jonge duiven worden de oude duiven gelost voor alweer de zevende vitessevlucht van dit seizoen. Het is mooi weer en de matige wind waait uit de (noord)oosthoek, m.a.w. echt duivenweer.  Bij de hokken aan de Kloosterdijk wachten vader Herman en zoon Wilco op de duiven, die naar verwachting rondom half elf zullen arriveren. Via de app. komen de eerste berichten binnen: Rijssen 10.07, Daarlerveen 10.19… Even later verschijnt een blauwe duif boven het hok en wordt vlot geconstateerd op 10.24.09 en dit is met een snelheid van 75 km per uur genoeg voor de zege in onze CC-NOO tegen 1296 duiven. De blauwe jaarling duivin NL18-5192538 heeft Wilco als jonge duif gekregen van ome Daan Nijboer. Tot nu toe vloog zij haar prijsjes, maar meer ook niet. Dit jaar is ze na de 2e vitessevlucht nog net ontkomen aan een aanval van een roofvogel en keerde terug op het hok zonder staart. Vorige week op de midfondvlucht mocht ze weer mee en is ze ingespeeld voor deze vlucht. Wilco had er wel vertrouwen in en zette de duivin als 3e getekende op de lijst. De blauwband duivin heeft in haar genen nog het bloed van de topper van Pieter Veenstra Mr. Blue en laat dit deze zaterdag ook zien met deze overwinning bij echt duivenweer. Aan de Kloosterdijk doet vader Herman Wessels een groot deel van de verzorging en hij is het ook die de vitesseduiven en jonge duiven twee keer in de week wegbrengt met de auto. Wat is er mooier dan samen de duivensport te beoefenen?

 

Herman en Wilco, gefeliciteerd met deze zege!    

=========================================================================================

14 juni 2019 A24 ST.VINCENT

Jan Beugelink

EEN ECHTE LIEFHEBBER………

Tijdens de drukke inkorfavond voor alweer de volgende marathonvlucht Perigueux zegt Jan: ‘kom morgenvroeg maar even langs, dan ben ik wel thuis.’ De volgende morgen zit ik bij Jan aan de koffie en begint Jan te vertellen. Niet over de prachtige overwinning van afgelopen zaterdag op de nationale klassieker St. Vincent. Nee, Jan neemt mij mee naar een stukje duivengeschiedenis met daarin diverse sportieve hoogtepunten, maar ook dieptepunten in zijn kleurrijke duivensportcarrière.  Jan is als jongen van dertien jaar al begonnen met de duiven in de Veenstraat in Westerhaar en wordt lid van PV de Zilvermeeuw, de vereniging waar hij altijd lid gebleven is, nu al 53 jaar!  Het waren daar in de Veenstraat hele duivenfamilies bij elkaar, zoals de familie Lawant, Roelofs, Bos. ‘Van mijn oom Harm (Lawant) heb ik veel geleerd, dat was iemand die geweldig met duiven kon spelen.’ Vroeger in de Veenstraat had je twee keuzes: voetbal of duiven. De meeste jongens gingen eerst bij de voetbal en daarna gingen ze duiven houden. Jan vertelt: ‘ ik heb mij ook als jongen aangemeld bij Voorwaarts, maar dat duurde niet erg lang. Ik was niet te passeren in het veld. De tegenstanders die dit wel probeerden kwamen er vaak niet ongeschonden vanaf. Na enkele weken kon ik vertrekken en was het lidmaatschap voorbij. Ja, ik was niet zo’n lieverdje in mijn jeugd.’ Aan de Veenstraat heeft Jan heel wat successen gekend. Bijvoorbeeld de nationale jonge duivenvlucht vanuit Orleans. Broer Ben heeft inmiddels al uitgerekend dat er om kwart voor zes een duif moet vallen om landelijk te winnen.  Het is half zes ’s middags en het regent dat het giet. Jan gaat even naar buurman Rein Niks, want met zo’n weer komt er toch geen duif door.Het is kwart voor zes als buurman Rein een duif op de klep ziet zitten. Jan bedenkt zich geen moment en neemt een duik over het gaas naar zijn eigen tuin en rent naar het hok om de duif te constateren. Als hij dit gedaan heeft, ziet hij dat zijn shirt onder het bloed zit door de duik over het gaas. ‘Maar het was het wel waard, want ik won er toch maar mooi 750 gulden en een gouden horloge mee.’ Dat gouden horloge heeft hij nog steeds, zoals ook alle diploma’s van de vele overwinningen in zijn lange carrière. Vakantie houden is er voor Jan niet bij, als hij ’s avonds ergens is voelt hij al weer de drang om naar huis te gaan , naar zijn duiven. Wel gaat hij altijd naar de bekende duivendagen in Nederland, maar ook in Duitsland en België. Dat is voor hem vakantie, ontmoetingen met oude bekenden, duivenvrienden en praten over de duiven dat is zijn lust en zijn leven. De laatste decennia zijn  de grote fondvluchten, zoals Bergerac de vluchten waarop Jan grote successen heeft behaald. En bij die topduiven ook weer een verhaal. Jan ging met zijn ‘121’naar de ogenkeurder in Enter en deze was dolenthousiast en merkte op dat deze duif nog een 1e Nationaal zou vliegen. ‘Nee’ zegt Jan ‘dat gebeurt niet.’ ‘Hoezo, deze duif kan het, dat zie ik’ zei de goede man. ‘En toch gebeurt het niet, want hij heeft het al gedaan, hij mag nu van zijn rust genieten!’ In het fraaie hok van Jan zit een speciale afdeling met alleen maar duiven, die een absolute kopprijs hebben gevlogen. Jan speelde die duiven na zo’n prestatie niet meer en op een geven moment zat een afdeling van het hok vol met zo’n 20 duiven die zo’n prestatie geleverd hadden. Ik ga met Jan naar buiten naar zijn grote tuin met daarop het duivenhok, waarvan de voorkant vorig jaar compleet vervangen is en de ramen veranderd zijn na het heel slecht verlopen seizoen 2018. Hij heeft heel wat duivendokters bezocht en steeds met het zelfde resultaat: geen geel, geen cocci! Uiteindelijk werd het probleem gevonden: zuurstofgebrek door de warme zomer. Jan zat te piekeren hoe kan dit nu. Tot hij midden in de nacht wakker schrok en aan iets dacht van vroeger. Jan zocht zijn kleine rode fotoalbum op en keek er in. Wat hij daar zag bracht hem aan het denken. De oude hokken aan de Veenstraat, waar hij zo keihard op vloog hadden de ramen anders: naar beneden toe openstaand. Jan heeft dit nu ook toegepast op de huidige hokken in Sibculo. Vervolgens komt dit voorjaar 2019. Jan heeft er weer zin in en laat de duiven eind maart, begin april goed trainen. ’s Morgens vroeg er uit en vliegen maar. De eerste vluchten komen en Jan raakt amper de uitslag. Jan is er helemaal klaar mee en zegt tegen zijn broer dat hij er genoeg van heeft en stopt met de duiven. Na alle aanpassingen vliegen ze nog voor geen meter. Zijn broer weet hem nog op andere gedachten te brengen en weer gaat Jan naar de dierenarts: geen geel, geen cocci.. Wat dan wel? Ornithose problemen , zegt dierenarts Bert Brink. Je laat ze veel te vroeg trainen met die kou en je moet je hok aanpassen met schuiven in de zolder. Dit advies is opgevolgd en de duiven trainen een stuk beter. Jan vertelt over de winnende blauwkras doffer van afgelopen zaterdag, de NL16-1188591. Deze doffer komt uit echte marathonduiven. Aan vaderskant uit een doffer van Bennie de Vries, een zoon van de bekende ‘dakhaas’ en van moederskant is het een rode ‘Vinkenborg’ via Morsink. Jan bespeurde enige tijd voor de inkorving dat de doffer apart gedrag begon te vertonen. Hij wou met alle geweld naar het halletje tussen de afdelingen, waar nog motivatiebakken staan die Jan niet meer gebruikt. Elke dag stond hij voor de deur te brullen om daar in te mogen. Uiteindelijk heeft Jan hem daarin gelaten en de doffer ging direct boven in een vakje zitten. Jan heeft zijn duivin erbij gelaten en hem toen ingekorfd voor St.Vincent met dit fantastische resultaat, wat ook goed is voor de 1e NU sector, 10 Nat. Sector 3. Jan heeft weer vertrouwen in de toekomst.

 

Jan, van harte gefeliciteerd! 

==========================================================================================

15 juni 2019 M24 NANTEUIL-LE-HADOUIN

Kees Nijeboer

TWEEDE MIDFONDZEGE………

Zaterdagmorgenvroeg is het al mooi weer op de mooie ruime losplaats in Nanteuil. Op de vlieglijn boven België en Nederland is het weer nog abominabel met zware buien, hagel en onweer. Het wordt dus wachten tot het front wegtrekt en dit gaat langzamer dan verwacht. De afdeling meldt om tien uur dat het nog even wachten is op de laatste restjes slecht weer op de vlieglijn en even later komt het bericht dat er om half twaalf zal worden gelost. Het verloop van de vlucht laat zien dat de atmosfeer nog onstabiel op de route van Frankrijk naar Twente. De kopduiven maken hoge snelheden en één van die kopduiven is de vetblauwe jaarling duivin van Kees. Deze NL18-1559833 is tot deze zaterdag nog niet extra opgevallen in tegenstelling tot haar nestmaat de ‘832’, die als jonge duif al haar capaciteiten liet zien met o.a. een 6e Nat.Troyes. De vader van de ‘833’is de 15-419 van Pieter Veenstra, die al vader is van meerdere topvliegers en die tevens de grootvader is van ‘Anemarie’, de beste jonge duif Vitesse van Nederland. Maar daar blijft het niet bij, want de 15-419 is ook nog eens de grootvader van ‘Caballero’ van Herbert en Harald Kamerhuis. De moeder van de winnares is de 17-180, dochter van het stamkoppel van Kees: Luan x Miss Blois. Dat zijn nog eens stamduiven! Het jonge duivenseizoen is aanstaande en Kees is al druk bezig om zijn duiven hiervoor te prepareren en dat gaat hem vast lukken.

 

Kees, gefeliciteerd met deze zege!    

===========================================================================================

8 juni 2019 E23 CHATEAUDUN

Herbert en Harald Kamerhuis                                            

 

TOEVAL BESTAAT NIET……….

Topvorm, oriëntatie en goede duiven, daar draait het om in de duivensport. Deze drie elementen kwamen afgelopen zaterdag samen aan de Boerendijk in Sibculo.  Diverse liefhebbers hadden zaterdagmorgen de reden voor een evt. slecht verloop al klaar: zogenaamde ´waaivluchten’ gaan het worden, hierop kan in hun ogen elke duif winnen. Dit is een misvatting en ze hadden moeten beseffen dat ook bij wind mee geen enkele duif bij toeval zo veel duizenden anderen voorblijft. De kreet van ‘ze waaien naar huis’, daar geloof ik niet in. Met dit soort vluchten heb je duiven voorop in topvorm en met een perfecte oriëntatie. En om die duiven gaat het nu juist. Het is de kwaliteit die zegeviert en dat is op de beide vluchten van het afgelopen weekend niet anders. Dit wordt nog eens bevestigd door het grote aantal getekende duiven in de top 20 van de uitslag, op beide vluchten 50%! Naast de geweldige uithaal van hun ‘Caballero’ winnen Herbert en Harald ook de dagfondvlucht vanuit Chateaudun en dit met een geweldige uitslag (1,7 en 8 in de CCNOO) ook in groot verband: 5e NPO tegen 6985 duiven. En is dit toeval? Nou nee dat geloof ik niet, want de winnende duivin heeft al eerder bewezen klasse te bezitten. Vorig jaar won ze nog overtuigend de moeilijke vakantievlucht  ‘Roodeschool’, vanuit de omgekeerde richting, waarmee ze al haar fenomenale oriëntatie liet blijken. De blauwband duivin NL15-1234436 kon de eerste vluchten niet mee doordat ze de helft van de staart miste, gegrepen door roofvogel.

De afstamming van deze duivin komt nog uit op het stamkoppel van ons, aan vaderskant de 03-208 van Kivits & Beuving en de Belg welk in 2003 aanvloog bij ons. Uit dit koppel hebben wij superjongen gehaald, o.a. de 1e asduif van de kring. Aan moederskant zien we terug de Generaal  van Jan Nijboer. De 2e duif op Chateaudun, 7e in de CC, is een nestbroer van de winnende duivin. Deze doffer vloog in 2017 ook een 1e in de CC. 

Herbert en Harald gefeliciteerd!

 

 

=========================================================================================

8 juni 2019 V23 ÉTROEUNGT

Herbert en Harald Kamerhuis

 

DE CABALLERO SPRINT NAAR HUIS…

 

Zaterdagmiddag 8 juni 2019 wordt er aan de Boerendijk in Sibculo geschiedenis geschreven, een nieuwe historische gebeurtenis in de Nederlandse duivensport. Nadat zojuist al drie vroege duiven zijn geconstateerd van de dagfondvlucht arriveert om 15.17.55 de vierde duif op het hok van Herbert en Harald Kamerhuis. De krasdoffer komt in volle snelheid heel hoog in de lucht aangevlogen, maakt een halve draai en valt als een steen naar beneden naar de klep en zit in een mum van tijd in het hok. ‘Nummer 4’ zeggen de mannen tegen elkaar: ’dit wordt een goede uitslag op de dagfond.’ Even later loop Herbert naar het hok om het nummer van de duif te controleren en zegt tegen vader Henk: ‘het is de ‘841’van 2018.’ Hij is al op de terugweg  naar de uitkijkpost als er plotseling iets door zijn gedachten schiet: de 841??? Vlug loopt hij weer terug naar de klok en ziet tot zijn verbazing dat het er één is van de vitessevlucht. Het staat er echt: de NL18-5108841 is om 15.17.55 geconstateerd en heeft de 329 km afgelegd in 2 uur en 17 minuten met een gemiddelde snelheid van ruim 2387 mpm, 143,26 km per uur! Al gauw komen de felicitaties binnen en wordt er gesuggereerd dat dit wel eens de snelste duif ooit geconstateerd in Nederland op een officiële vlucht kan zijn. De geschiedenisboeken van de Nederlandse postduivensport worden geraadpleegd en ‘s avonds komt inderdaad de bevestiging dat het stokoude record uit 1957 verbeterd is. De NL18-5108841is een prachtige grote kras Doffer en komt uit de lijnen  van Willem de Bruijn en Pieter Veenstra en G&S Verkerk  via K. Nijeboer  met al veel goede uitslagen op zijn palmares en daarom ook als eerst getekende duif ingekorfd. De doffer heeft de naam ‘Caballero’ gekregen, dit als een eerbetoon aan vader Henk, de hokverzorger van het hok Kamerhuis. Waarom? Henk Kamerhuis was in zijn jonge jaren een talentvol wielrenner, die  fietste voor de bekende amateurploeg Caballero. Henk stond in zijn tijd bekend als een wielrenner met een geweldige eindsprint, waarmee hij de concurrentie vaak aftroefde.   

Herbert en Harald en natuurlijk vader en hokverzorger Henk Kamerhuis: gefeliciteerd met deze bijzondere, uitzonderlijke prestatie!  

========================================================================================

1 juni 2019 M22 PERONNE

Ben Beugelink

 

KNAPPE ZEGE VAN DE NL15-1346411…….

                                             

Ben, van harte gefeliciteerd met de zege in onze CCNOO tegen 2026 duiven, tevens goed voor een 10e plaats tegen 17.423 duiven… Proficiat!

==========================================================================================

31 mei 2019 A22 LIMOGES

Harold Zwiers

OP HERHALING……….

Voor de winnaar van de openingsvlucht van het meerdaagse fondseizoen ga ik opnieuw naar  de Bossinkkamp in Den Ham. Harold presteert het om voor de derde keer op rij de eerste vlucht van het seizoen te winnen en net als vorig jaar is het een dubbelslag met de twee snelste duiven in onze CCNOO. ‘Het was zaterdagmorgen een hectische toestand’, aldus Harold, die de week voorafgaand aan de vlucht een computer aan zijn Unikonsysteem heeft gekoppeld om zo de duiven direct via het internet te gaan constateren.Om negentien over zes ziet Harold de vierjarige doffer, de NL15-1303161, op klep 3 zitten en is vervolgens klaarwakker.. geen piepje, geen melding, helemaal niets. Harold loopt naar het hok en dirigeert de krasdoffer voorzichtig naar klep 2 en nog gebeurt er niets. Dan maar naar klep 1 denkt Harold, maar de doffer heeft er genoeg van en vliegt naar het dak van het hok. De paniek slaat toe, maar Harold is nog wel zo verstandig om het systeem uit te schakelen en opnieuw op te starten. De doffer wordt geroepen en het bekende piepje klinkt om 06.22.09 en de eerste zege van dit seizoen is een feit. Een klein half uur later meldt zich de tweede duif aan de Bossinkkamp en is de dubbele overwinning een feit. De twee duiven klasseren zich hiermee in de top tien van de afdelingsuitslag (4e en 7e). In beide duiven zijn de topvliegers en -kwekers van Harold aanwezig. Zo is de winnaar een zoon van de bekende topdoffer ‘de Deugniet’ gekoppeld aan ‘Monalisa’, de dochter van ‘Limoosje’. De tweede duif is een zoon van ‘Het Veens Blauwtje’, de duivin die vorig jaar de 2e plaats behaalde op Limoges. De bekende wijsheid uit de duivensport komt hier weer naar voren: goed x goed brengt u succes!  Nu nog iets over de winnende doffer en daarvoor gaan we twee jaar terug in de geschiedenis. Het is een mooie dag in mei als Harold de duiven loslaat voor de dagelijkse training. De duiven stormen het hok uit en na tien meter gaat het al mis. Een havik is tussen de duiven gedoken en heeft er één te pakken en u raadt het al, het is de ‘161’. Door de algehele paniek en het geschreeuw van Harold laat de havik de duif weer los, die in het lange gras valt. De havik duikt er achter aan, maar Harold is inmiddels ook ter plaatse en weet de rover te verjagen. De ‘161’ mist door de aanval de nodige slagpennen en is dat seizoen een drietal maanden uitgeschakeld. Vanaf die datum heeft de duif zijn naam ‘Hawk’. Zo zie je maar weer: elke winnaar heeft zijn eigen verhaal.

Harold, gefeliciteerd!          

 

 

==============================================================================================

25 mei 2019 V21 QUIÉVRAIN

Jan Hendriks                                              

 

LIBRE …………………………….

 

Ook de hoofdpersoon van dit verhaal woont aan het kanaal Almelo/de Haandrik. Als ik uit de auto stap naast de woning aan de Kanaalweg Zuid 55 in Vriezenveen gaat de deur al open en roept Jan ‘kom binnen’. Jan woont mooi vrij aan het kanaal in Vriezenveen met voor het huis het kanaal en achter het huis de landerijen. Het stukje Kanaalweg Zuid is een waar duivenmekka met diverse liefhebbers vlak bij elkaar. Binnen staat de tv aan en zie ik de wielrenners zwoegen door de Italiaanse bergen. Ja, Jan houdt van sport en er zijn drie sporten, die voor hem een belangrijke hobby en tijdverdrijf betekenen in zijn leven. Jan zet de tv uit en begint te vertellen over de winnende duif, de grote tweejarige blauwe doffer NL17-1834550, die afgelopen zaterdag vanuit Quiévrain de vrijheid tegemoet vloog en om 11.36.52 de valplank aantikte, gadegeslagen door Jan en buurman duivenmelker Andre Albers, die zoals zo vaak samen gezellig ‘aan het melken’ waren op de scheiding van beide percelen. Deze blauwe doffer vloog vorig jaar als jaarling ook al prima resulaten met o.a. een 1e plaats Laon en behoort dan ook wekelijks tot  de getekende duiven van Jan. Deze duif heeft Jan via een bon gekregen van dhr. Kamphuis uit Wierden. Jan z’n roots liggen in Westerhaar, waar hij bij het ouderlijk huis aan de Schuineweg op de leeftijd van 13 jaar al met postduiven begonnen is. Jan kreeg verkering, trouwde en verhuisde in 1974 naar Vriezenveen. Een jaar later was hij lid bij de Koerier. De eerste jaren speelde hij nog samen met zijn schoonvader, maar na de verhuizing naar de Koolmees is hij zelfstandig gaan spelen met gekregen laatjes van z´n schooonvader en ome Jaap Bruins. Ook heeft hij heel goede duiven gehad van Hans Uitslag en toen de verluchting eenmaal op orde was, vloog hij met deze duiven de pannen van het dak. Inmiddels woont Jan al weer zo´n 27 jaar op het huidige adres, waar achter het huis op de ruime kavel het grote duivenhok staat en waar Jan en de duiven kunnen genieten van hun vrijheid. De tweede sport die Jan al bijna zijn hele leven lang beoefent is voetbal. Momenteel wordt er nog wekelijks op de vrijdagmorgen bij Voorwaarts fanatiek getraind. Wandelvoetbal met de ´Oldstars Twenterand´  en dit zo langzamerhand op een hoog niveau, gezien de toernooiwinsten, die de laatste tijd behaald worden, zoals onlangs het winnen van de Sallandcup in Raalte. Nu komen we bij de 3e sport. Jan neemt mij mee de trap op naar boven. De deur gaat open en ik zie een grote zaal met in het midden prominent aanwezig een echt wedstrijdbiljart. Ja zegt Jan: ‘dit is de hobby, waar ik nog het meest van hou, biljarten.’ Jan speelt het spelsoort ’Libre’ en niet zonder succes, gezien de vele ereprijzen, die hier op zolder staan. ‘Soms ga ik zo op in het spel, dat ik de duiven vergeet’, zegt Jan. Als ik de prijzen bewonder zie ik toch ook heel wat duivenbekers, -borden en diploma’s staan en hangen. Zo zie ik dat Jan de Vjennecup gewonnen heeft in 1994 en in 2000 en dat hij in 2001 de 9e beste liefhebber van Nederland is geworden bij WHZB. Na een gezellig middagje kletsen ga ik weer naar huis.                                                                      Jan gefeliciteerd!          

==========================================================================================

25 mei 2019 E21 ORLÉANS

Gerjan Heerkes                                              

 

DROMEN …………………………….

 

Een dag na de geweldige uithaal van de tweejarige krasdoffer staat Gerjan Heerkes mij nog met ongeloof en vol met enthousiasme te woord. Zaterdag, het is bijna tien over vier als Gerjan en zijn vaste supporter en (oud)compagnon pa Albert Heerkes op het gazon voor de zolderhokken zitten. Pa zegt: ’een eerste dagfondvlucht van 600 km, dat heb ik nog nooit meegemaakt. Is dat niet veel te zwaar? Het zal nog wel even duren voordat hier een duif zich meldt’ De tijden van de ‘duitsers’ zijn inmiddels bekend en ook Gerjan denkt bij zichzelf, dat deze snelheid hier op de langste afstand met 60 km overvliegen en met deze wind onmogelijk te overtreffen is. Dan plotseling vallen beide mannen stil. Er meldt zich een duif boven de accommodatie aan de Westerweg in Beerzerveld. De duif zet niet de gebruikelijke landing in, maar vliegt om de bomen heen en mist de klep en vliegt vrolijk nog drie ererondjes. Is dit er één van ons of niet? Pa en Gerjan houden de adem in en ja eindelijk landt de doffer op de klep en wordt geconstateerd. Beide mannen kijken elkaar vol ongeloof aan… zo vroeg al, hoe is het mogelijk….fantastisch. Opnieuw gaat er een droom in vervulling. Pa Heerkes is de eerste die uit de droom ontwaakt en zegt: ‘dat is een hele vroege!’ De doffer wordt gemeld en hierna tingelt de app. en rinkelt de telefoon aan één stuk door. ‘Een gekkenhuis’ vertelt Gerjan een dag later. ‘En ook mooi om mee te maken al die felicitaties. De dagfond is toch iets speciaals binnen onze sport.’ De winnende doffer, de NL17-1643475,  heeft het wel in de genen om deze afstand aan te kunnen. Van vaderskant een duif  van Tj. & A. Bosma met in de stamboom de bekende Black Powerlijn van Ep Poelman, Erica. De moeder is een 100% Koopmanduif (inteelt Zitter/Jason) Het is een zogenaamde ‘diepe’, m.a.w. als men de duif in de hand houdt, voelt men het borstbeen er iets uitsteken. Een kenmerk dat we wel vaker ziet bij de goede dagfondduiven. Gerjan laat mij zijn duivenaccommodatie zien aan de Westerweg 10 in Beerzerveld met achter in de grote tuin het kweekhok, het oude hok, dat hij meegenomen heeft uit Emlichheim en op de zolder van de grote garage (voormalige verkoophal) de vlieghokken. De hokken zijn met het front op het zuiden en zijn ingericht volgens het ‘doos’principe. De zolders potdicht met verluchting via het front. Op de bodem van de hokken ligt vloerdekkorrel met daarop stro. Dat de duiven het hier naar hun zin hebben, blijkt wel uit de resultaten, die hier in deze korte tijd al zijn behaald: naast de vele kopprijzen al 3 CC-overwinningen en een sectoroverwinning met een jonge duif, geweldige prestaties door een gedreven liefhebber.

 

Het leven is een droom…

==============================================================================================

11 mei 2019 M19 DIZY-LE-GROS

Kees Nijeboer

WELKOM IN ONZE CCNOO……………………………….

Afgelopen zaterdag: de eerste midfondvlucht van dit seizoen is direct een zware opgave met de wind op de kop. Bij de kanshebbers vooraf wordt de naam Kees Nijeboer genoemd en inderdaad zaterdagmiddag om 17.21.40 loopt de krasduivin, de NL17-1749086, over de antenne in het hok aan de Oude Hoevenweg na een vlucht van meer dan vijf uur over 365 km en zegeviert in onze CC. Een duif waarop gehoopt werd door Kees en daarom door hem als 3e getekende is meegegeven. Kees had als jonge vent al duiven. Daarna kwam het fokzeugenbedrijf op de eerste plaats en was er geen tijd meer voor de duiven. Dit was keihard werken van ’s morgens vroeg tot ’s avond laat. Op een gegeven moment kwam er aan het fokzeugenbedrijf een eind (een zoon ging er mee verder) en is er overgeschakeld op het fokken van jongvee voor de export en werd er, eerst op bescheiden schaal, begonnen met een kinderopvang onder leiding van zoon Roy. Inmiddels is deze buitenschoolse opvang flink gegroeid en verblijven er dagelijks een flink aantal kinderen op de verbouwde boerderij aan de Oude Hoevenweg 90 in de Pollen. Een mooie zinvolle en liefdevolle tijdsbesteding voor het echtpaar Kees en Fennie Nijeboer.  Ook kwam er weer tijd vrij om duiven te gaan kijken bij ‘Schoppes Jan’, de bekende Jan Mensen uit Tubbergen en oom van Kees.  Mede dank zij hem en dierverloskundige Hemmer begon het toch weer te kriebelen en werden er weer duiven aangeschaft/gekregen. Echt gestart werd er echter zo’n 10 jaar geleden, toen Kees via ome Jan Mensen in contact kwam met Bennie van Dijk. Samen met Bennie werd een plan gemaakt om op een hoger plan te gaan vliegen. Bij Bennie werd een complete ronde van de vliegers gehaald en hieruit kwamen heel goede postduiven en vanaf die tijd gingen de resultaten met sprongen omhoog. Kees kreeg de smaak te pakken, het postduivenvirus had zich nu echt genesteld  en hij besloot duiven te halen bij de top van de vaderlandse duivensport. Het succes liet niet lang op zich wachten met in 2012 al een 1e NPO op de jonge duivenvlucht Mantes met een duivin gekweekt uit een doffer van Pieter Veenstra en een duivin van Theo Hutten. Dit was geen eenmalig succes, want de jaren daarna zijn er geweldige resultaten in groot verband behaald met de Veenstra-, Verkerk- en de Bruijnduiven.. Als ik vraag naar de verzorging van de duiven vertelt Kees dat hij geen ‘poetser’ is tijdens het seizoen. Hij heeft ondervonden dat te veel schoonmaken van de hokken tijdens het seizoen juist de infectiedruk doet toenemen. Aan het eind van elke seizoen worden de hokken grondig gereinigd van boven tot onder.

 Kees, welkom in onze CC en gefeliciteerd met deze zege!    

================================================================================================================

4 mei 2019 V18 QUIÉVRAIN

Bennie van Dijk

AMBASSADEUR VAN DE DUIVENSPORT………………………………….

 Maandagmorgen omstreeks elf uur parkeer ik de auto op de parkeerplaats aan de Entergraven naast het huis van de hoofdrolspeler van deze week. Als ik langs het huis loop zie ik hem al staan naast het huis, knutselend aan een houten voorwerp, ongetwijfeld bedoeld voor de duiven (motivatie?). Bennie roept: ’loop maar gelijk door naar achteren.’ Achter het huis gekomen kijk ik direct op de hokken met links het kweekhok, daarnaast het hok met de jonge duiven en rechts het vlieghok. De eerste ronde jonge duiven heeft net zo’n anderhalf uur genoten van de vrijheid en ze hebben er flink aan getrokken. Nu zitten de latere jongen buiten. Er vliegen er al wat hun rondjes, maar de meesten zitten lekker op het dag of op de klep. Dit zijn de jonge duiven van de 2e, 3e en zelfs van de 4e ronde, die bij elkaar gezet worden en niet worden verduisterd in tegenstelling tot de vroege jongen. Bennie merkt op dat het zijn ervaring is, dat juist uit deze latere jongen de beste jaarlingen komen. Als we samen aan de keukentafel zitten vertelt Bennie over de seizoenstart, die al jaren hetzelfde is: de duiven worden herkoppeld vlak voor de eerste vlucht en na het inmanden voor de derde vlucht worden de eieren verwijderd. Na deze vlucht (Bierges) blijven de koppels tot zondagavond samen en daarna begint het weduwschap. Dus de duiven zitten nog maar vijf dagen op weduwschap als ze ingekorfd worden voor de vlucht vanuit Quiévrain. Bennie heeft ze met een goed gevoel ingekorfd. Ze trainden geweldig de afgelopen week en in tegenstelling tot velen had hij een snelheid boven de 1300 mpm wel verwacht. Het zijn de doffers die het deze zaterdag laten zien bij Bennie. De winnende doffer is de NL17-1649910, een doffer van het eigen soort ‘Bennie van Dijk’, een duivenstam door Bennie opgebouwd, waar al jarenlang in kampioensstijl mee wordt gevlogen. Bennie haalt er elk jaar wel enkele duiven bij, maar zijn eigen oude stam blijft de basis van het hokbestand. Zo heeft zijn kampioensdoffer de ‘780’ een koppel gevormd met de topper ‘Marianne’ van Gerard Wolters uit Stegeren en samen gekweekt en hieruit vliegen op beide hokken al goede duiven, zoals de jaarling  de ‘655, die op deze vlucht als 2e arriveert en daarmee de 6e plaats in de CC behaalt. Bennie blijft ver van de commercie, zoals die de laatste jaren meer en meer zijn intrede gedaan heeft in de duivensport met zijn ronkende teksten en opgeklopte utslagen op internet en facebook ter meerdere glorie van de liefhebber zelf. Nee, Bennie van Dijk hoeft zichzelf niet te promoten: zijn kennis en kunde op het gebied van onze sport, door hem zelf opgebouwd in 35 jaar duivensport, deelt hij met een ieder die hierin geïnteresseerd is. Bennie staat open voor elke liefhebber, groot of klein, bekend of onbekend. Naast de liefhebbers, die hem ’s maandags bezoeken en om advies vragen, zijn er talloze liefhebbers, in het land, waarvan hij de hokken heeft bekeken en die hij heeft geadviseerd wat wel of niet te wijzigen aan het hok en vaak met groot succes, daarvan getuigen de vele blijken van dank, die hij ontvangen heeft in de loop der jaren. De laatste jaren is het in Nederland een gebruik geworden om per sport een ambassadeur te benoemen. Dit is iemand die door zijn veel respect afdwingende werkzaamheden voor de sport benoemd wordt. Bennie van Dijk is wat mij betreft iemand die deze titel heeft verdiend.                                                                                                                                                              Bennie, gefeliciteerd!

 

 

======================================================================================

27 april 2019 V17 BIERGES

Johan Hoff

 

TERUG VAN WEGGEWEEST………………………………….

En dan gaat het niet over de winnaar van deze supersnelle vitessevlucht, Johan Hoff, maar over zijn winnende duif. Toen ik het verhaal over deze duif hoorde, schoot deze tekst direct door mijn hoofd. Dit is ook de titel van de eerste song van het comeback album ‘hoe sterk is de eenzame fietser’ van Boudewijn de Groot uit het jaar 1973. Wat we nu meemaken met deze doffer van Johan Hoff mag met recht ook een comeback genoemd worden! We gaan terug naar 2 juli 2017, de midfondvlucht vanuit Zandvliet. Ik citeer: ‘Zo ook afgelopen zondag bij een straffe noordwesten wind komen de duiven normaal gesproken langs “de Piepe” en dan weet je al dat je niet vroeg zit. Groot is dan ook de verrassing als er om 16.52 een duif vanuit het zuiden langs het spoor komt aanvliegen en in één keer op de klep valt. Deze fraaie donkerkras witpen doffer, de NL15-1341495, dit jaar al goed voor acht prijzen, laat zien dat het ook anders kan!’ Dat de ‘495’een topduif is , blijkt als er later dat jaar 2017 een dochter van hem de CC-overwinning behaalt op de jonge duivenvlucht Strepy-Thieu. De doffer vererft dus ook prima. We gaan verder met het seizoen, 2018, de duif is niet op het kweekhok gezet, maar gaat gewoon weer in de mand en………..keert niet terug van een vlucht.  Enige tijd later komt er bericht vanuit de omgeving Zwolle, dat de duif opgevangen is. Nu denkt u natuurlijk zo’n topduif wordt direct opgehaald. Maar niet door Johan, die van mening is dat zo’n goede duif op eigen kracht naar huis moet kunnen komen. Er verstrijkt een week en de duif is nog steeds niet teruggekeerd. Johan denkt: ’die ben ik kwijt.’  Dan na twee weken zit er plotseling een donkerkras witpen doffer op de klep. Hij ziet er niet uit met meerdere verwrongen pennen en veren, maar het is toch echt de ‘495’, die door zijn sterke wilskracht toch naar huis heeft weten te komen. Zo’n duif verdient nu toch wel een plaatsje op het kweekhok…Nou, niet bij Johan , de doffer wordt in 2019 als vijfjarig weer gewoon meegegeven op de vluchten, waar hij nu dus laat zien wat voor een klasbak het is: na een 1e in de CC bij kopwind, nu de 1e in de CC bij wind achter: dat zijn de echt goede duiven! Johan heeft zaterdagmiddag de doffer niet binnen zien lopen, want hij is net even in huis gegaan om zijn mobiel te pakken. Achterbuurman Harold Dekker wel, die hem weer uit de goede hoek aan ziet komen en als een baksteen naar beneden ziet vallen, net als bij de vorige overwinning!  Om 14.18.45 piept het systeem en is de zege in de CC-NOO een feit. Johan is inmiddels weer bij het hok gearriveerd en heeft op de app gezien dat buurman Harold op 14.20 een duif heeft geconstateerd. Hij kijkt op zijn klok en ziet dat de ‘495’al lang en breed thuis is. Ik wil besluiten met een citaat uit de song van Boudewijn de Groot: ‘je bent weer teruggegaan, waar alles is begonnen  Johan, proficiat!  

==========================================================================================================

20 april 2019 V16 TILBURG

Gerben Fokke           

 

EEN TOPPRESTATIE………………………………….

Dinsdagavond om ongeveer half zeven rijd ik de vogelbuurt in Vriezenveen in op zoek naar De Aalscholver 5. Even later sta ik voor het huis en bel aan bij de familie Fokke: Gerben en Annelies met de zonen Luuk en Mees. Gerben opent met een stralende lach de deur en heet mij welkom. We lopen direct door naar de accommodatie achter het huis. Ik kijk er naar en vraag: ‘is dit alles?’ ‘Ja’, zegt Gerben, ’hier moeten ze het mee doen, er moet ook nog een beetje ruimte over blijven voor de rest van de familie.’ Gerben komt niet uit een duivenfamilie, maar is wel echt een dierenliefhebber, Tot zo’n 13 jaar geleden had hij een grote vijver achter het woonhuis met daarin koikarpers. Met het groter van de kinderen werd besloten hier mee te stoppen en werd een duiventil geplaatst met daarin 4 sierduiven. Vervolgens was het op het voetbalveld, dat teamgenoot Jeroen Dasselaar hem overhaalde om postduiven te nemen. Gerben schafte er 4 aan: 2 witten, een blauwe en een rode bij Wim Praag uit Lutten. Vervolgens gingen de duifjes mee naar het werk in Apeldoorn, Arnhem en zelfs Rotterdam. Als Gerben ’s avonds laat terug kwam, zaten ze al weer op de klep van de til te wachten op voer. Dit was leuk en Gerben besloot lid te worden van de Luchtbode en er werd een klein hokje gebouwd met de voorkant op de westzijde. Hierdoor kwam de vorm pas als de temperaturen stegen en zijn er op dat hokje op de dagfondvluchten enkele goede resultaten geboekt.  Gerben wilde echter meer en besloot naast goede duiven een nieuw onderkomen voor de duiven te laten zetten. De huidige accommodatie is zo’n drie jaar geleden geplaatst door Brandy Snoeijink. Het hok is 4,20 meter breed en bestaat uit drie afdelingen. Links de ca. 35 jonge duiven, in het midden 13 duivinnen en rechts 14 doffers. De afdeling voor de duivinnen is smaller (1,10 m.) en hierin staat een duivinnenkast, waarin de duivinnen opgesloten kunnen worden. Tot op heden is dit nog niet gebeurd. In de afdeling van de 14 doffers staan 13 broedbakken! Het hok heeft een schuin naar achteren aflopend dak met daarop polycarbonaatplaten. De voorzijde van het hok is open met, indien nodig, windbreekgaas. Er staan geen rennen voor de hokken. Het hok staat met de voorkant richting het zuiden. Door deze constructie heerst er een aangename temperatuur op het hok. Gerben ziet de laatste jaren de prestaties met sprongen omhoog gaan is dan ook zeer tevreden met het hok. De laatste jaren is de kolonie versterkt door de inbreng van duiven van Mees Doornekamp en Richard Visscher. Deze twee topliefhebbers hebben niet alleen voor goede duiven gezorgd, maar staan Gerben ook met raad en daad terzijde en dit werpt zijn vruchten af. Qua verzorging houdt Gerben het heel simpel: 2 soorten voer, Versele Laga Champion plus en Beyers Galaxy Energie. Verder niets. De duiven worden 2 x per dag gevoerd en de 14 doffers krijgen 13 eetlepels voer en de 13 duivinnen 10 eetlepels. Als de midfondvluchten beginnen schakelt Gerben over op All-in One. In het begin van de week komt er de ene week knoflook + Bio Lugecol en de volgende week Forte Vita door het drinkwater, zo af en toe afgewisseld met Blitzform. Mede op aanraden van zijn twee mentoren heeft Gerben het voorbehoedend kuren met medicijnen afgezworen. Zaterdagmorgen om 11.41 staat Gerben onder het afdak naast het hok te wachten en de eerste melding uit Rijssen is reeds een feit. Hij kijkt nog eens op zijn systeem en ziet in een flits een schaduw langs schieten. Gerben springt naar voren en…… dat hij niet moeten doen, want de duivin schrikt en gaat op het dak van het huis zitten. Gelukkig duurt dit niet al te lang, zo’n 30 seconden, en blijkt dit voldoende te zijn voor een klinkende zege in onze CC NOO. Even later melden zich een doffer en een duivin tegelijk, die ook nog goed zijn voor de 9e en 10e prijs, een topprestatie! De winnende duivin, NL18-1563104, komt uit een doffer van Mees Doornekamp x een duivin van Richard Visscher met aan beide kanten topduiven in de stamboom. Gerben hoopt op nog veel meer vluchten met echt duivenweer, want dan zijn de duiven in hun element. Gerben, gefeliciteerd!           

 

 

============================================================================================================================== 

13 april 2019 V15 BOXTEL

J. Wessels en zoon                                              

 

IN DE VOETSPOREN VAN………………………………….

Zaterdagmiddag 13 april, Vinkenweg 32, Westerhaar: in de grote tuin achter het huis onder het afdakje bij het tuinhuisje zitten drie mensen, broer Stefan, oom Henk en oom Arjan ingespannen te turen richting het zuiden. Even verderop zit de hoofdpersoon van dit verhaal Martijn Wessels, vlak voor het duivenhok onrustig op zijn stoel te wachten, ook met de blik richting zuid, want daar vandaan moeten ze vandaag komen, gelost om kwart voor elf in Boxtel met een stevige kopwind. Martijn (23 jaar), van beroep groenteboer bij de Jumbo in Vriezenveen, heeft de fijne kneepjes van de postduivensport al van jongs af aan meegekregen en het is mooi om te zien dat het levenswerk van Jan hier voortgezet wordt door zoon Martijn. Terug naar zaterdagmiddag, kwart over twaalf:  Martijn en de drie vaste supporters hebben nog steeds geen enkele duif zien vliegen. Op de app van het Duivenhoekje ziet Martijn de eerste melding binnen komen: in Rijssen is om 12.15 geconstateerd, dus je moet ongeveer om 12.30 een duifje kunnen pakken. Jan Nijboer meldt als 2e in de app om 12.30. De spanning stijgt aan de Vinkenweg. Martijn denkt bij zichzelf: ’als ik dat wil winnen moet ik sowieso rond 12.33 draaien’. Plotseling wordt de stilte verstoord door oom Arjan, die opmerkt: ‘Martijn, er zit een duif op de klep”. De winnende duivin, NL18-1565365, is vanaf de westelijke kant gekomen en direct op de klep geland en geconstateerd op 12.33.19. Hiermee heeft ze de wachters verrast en wint zij het eerste CCNOO-concours van 2019 tegen 2059 duiven. Martijn vertelt: ‘De winnende duif is zelf gekweekt en won als jonge duif een paar prijsjes. De vader (17-1753471) is van ons eigen soort en de moeder ( 17-1753407) komt bij Raymond Niks en zoon vandaan, gekregen als ruilduifje. Deze moeder van de winnaar is op deze vlucht als 2e geconstateerd om 12.35.48, wat een 4e plek betekent in de vereniging Ons Genoegen. Dus dochter en moeder op kop!’ Aan de Vinkenweg wordt gespeeld met ongeveer 40 duiven, 25 doffers en 15 duivinnen. Op het ene hok worden doffers en duivinnen gespeeld en op het andere hok komt de doffer altijd op een duivin thuis. Als er een doffer of duivin een paar keer op een lege bak thuis komt blijft er de volgende wedvlucht wel 1 van de 2 duiven thuis, i.v.m. de motivatie. De duiven worden voor het korven altijd getoond ( ongeveer een half uur). De doffers en duivinnen trainen 1x per dag een uur, duivinnen met vlag en doffers zonder. De duiven worden altijd binnen geroepen met pinda’s, daar zijn ze dol op! De doffers worden in de broedbak gevoerd in potjes (1x per dag). Na de maaltijd krijgen de doffers en duivinnen een handje snoepzaad en een handje mineralenmix per afdeling. De duivinnen kunnen na de training 15/20 minuten eten wat ze willen, daarna wordt de voerbak verwijderd en worden de duivinnen opgesloten achter de rekken. ‘s Morgens krijgen de duivinnen een klein beetje snoepzaad en voor de rest wordt er ’s morgens niets gedaan aan de duiven. Er wordt gevoerd met voer van Beyers (Premium Verkerk Light en Beyers Verkerk Sport) daarnaast wordt er wat Walzoontjes toegevoegd in het begin van de week en 10% P40 korrel. De doffers en duivinnen worden het zelfde opgevoerd. Drie weken voor het seizoen krijgen de doffers en duivinnen een geelpil opgestoken van de Weerd ( Belga Magix) daarnaast krijgen de duiven een 5 daagse orni-roodkuur (van der Sluis) voor de koppen toegediend. Tijdens het seizoen krijgen de duiven 1x in de maand een geelpil. Bij thuiskomst wordt er druivensuiker gegeven, de dag er na wordt er ter ontsmetting BS (de Weerd). Af en toe wordt er wat voor de koppen ingezet, de ene keer Orni-rood en de andere keer Belgatai. Tijdens het vliegseizoen worden iedere zaterdagmorgen alle vlieghokken gestofzuigd , uitgespoten met halamid en uitgebrand met de brander.  ‘Ik weet niet of het helpt maar ik heb er een goed gevoel bij als de duiven in een schoon hok terugkomen, aldus Martijn.                                 Martijn, gefeliciteerd!